Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/16601 E. 2024/2269 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/299 E., 2016/17 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Beraat, eşya müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Zamanaşımı nedeniyle düşme Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemi; beraat kararının hukuka aykırı olması ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine ilişkindir. II. GEREKÇE Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereğince 15 yıl olduğu, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereğince 10 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi bulunduğu anlaşılmakla, temyiz inceleme tarihi itibarıyla zamanaşımı dolmadığından tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Suç tarihinde Habur Sınır Kapısından Türkiye'ye giriş yapmak üzere gelen yolcu minibüsünde yapılan aramada suça sürüklenen çocuğa ait 120 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır. Suça sürüklenen çocuk savunmasında, atılı suçu kabul etmemiştir. Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun savunmasında atılı suçu kabul etmemesi, ele geçirilen sigaraların miktar itibarıyla kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek suça sürüklenen çocuğun beraatine ilişkin kararda hukuka aykırılık görülmemiştir. Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin ilgili fıkrasının yanlış gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen bu husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bendinden "54/1" ibaresinin çıkartılarak yerine "54/4" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.02.2024 tarihinde karar verildi.