Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/13426 E. 2025/6186 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2021/13426
Karar No
2025/6186
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/94 E., 2015/528 K. SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sanığın 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 91/3. maddesi uyarınca fidan ekim sahasını bozma suçundan iki kez ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilen hükümlerin incelenmesinde, suça konu yerin, fidan ekim sahası mı yoksa fidelerin ekim sahalarından sökülerek orman yetiştirmek üzere dikildiği ağaçlandırma alanı mı olduğunun bilirkişi raporlarından kesinlik arz edecek şekilde tespitinin yapılmadığının anlaşılması karşısında, bilirkişilerden ek rapor aldırılarak suça konu yerin vasfının kesin şekilde tespiti yapılıp, Orman İdaresinden de suça konu yerin kesin şekilde vasfı sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.Sanığın 6831 sayılı Kanun'un 91/3. maddesi uyarınca fidan ekim sahasını bozma suçundan iki defa ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında,

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar, 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihlerinin 28.10.2014 ve 19.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 20.02.2015 olduğu anlaşılmakla;

Sanığın her iki eylemi sebebiyle 2 kez ayrı ayrı mahkûmiyetine hükmedilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümleri de değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 30.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/13426, K. 2025/6186, T. 30.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2021-13426-e-2025-6186-k-424ae5ac05c2