Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2021/11544 E. 2024/10813 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/461 E., 2015/437 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak sigaraların müsaderesi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiin temyiz sebepleri; sanığın mevsimlik işçi olarak çalışmak amacıyla geldiğine, ele geçirilen eşyaları kişisel kullanımı için getirdiğine, suç işleme kastının bulunmadığına, bu nedenle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE Suç tarihinde Of Sulh Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 tarihli ve 2014/162 Değişik İş sayılı önleme araması kararı uyarınca.... plaka sayılı yolcu otobüsünün bagaj kısmında yapılan aramada, otobüste yolcu olarak sanığa ait olduğu anlaşılan toplam 127 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/18. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın alınan savunmasında, ele geçirilen sigaraları içmek amacıyla satın aldığını beyan ederek üzerine atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 851,53 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, ele geçen kaçak sigaranın miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırlarında olduğu, sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediği anlaşılmakla; sanığın savunmasının aksine ele geçen kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.