Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2020/1147 E. 2023/10475 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2020/1147
Karar No
2023/10475
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ASIL KARAR TARİHİ : 28.04.2016 SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/766 Esas, 2016/444 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/766 Esas, 2016/444 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kaçakçılık suçundan sonuç itibarıyla 2 yıl 6 ... hapis cezası ve 80.00 TL gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/766 Esas, 2016/444 Karar sayılı ek kararı ile "sanığın temyiz başvurusu hakkında, kararı yasal süresi içerİsinde temyiz etmediğinden temyiz talebinin reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, suça konu sigaraları içmek için aldığından verilen kararın usul ve Yasaya aykırı olması nedeniyle dosyanın temyizen incelenerek bozulması talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yüzüne karşı verilip usulüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.05.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Acıpayam 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/766 Esas, 2016/444 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2020/1147, K. 2023/10475, T. 29.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2020-1147-e-2023-10475-k-fddac6e674aa