Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2019/8102 E. 2023/2236 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2019/8102
- Karar No
- 2023/2236
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/69 E., 2015/454 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi TEMYİZ EDENLER : Sanıklar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2015/69 Esas, 2015/454 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü ve 16 ncı maddeleri yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği 2 yıl 6 ... hapis ve 2.500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, sanık ...'a verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına ve kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ...'ın temyiz sebebinin, dosyadaki mevcut delillerin yeterince değerlendirilmeden ve lehe olan kanun hükümleri uygulanmadan verilen kararın bozulmasına ilişkindir. 2.Sanık ...'ın temyiz sebebinin, sigaraları satma amacıyla değil içmek amacıyla aldığına ve olayla ilgisinin olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Olay tutanağına göre, 19.08.2014 tarihinde ... Kargoya ait 23 EZ 344 plakalı kargo aracında Kırıkkale Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/250 Değişik İş sayılı arama kararına binaen yapılan aramada, FN 752928 001/001 etiket numaralı göndericisinin ..., alıcının ise ... olduğu kolinin içinde toplam 32 karton kaçak sigara ele geçirildiği olayda; sanık ...'ın talimat mahkemesi huzurundaki savunmasında, Bingöl'de adını bilmediği bir seyyar satıcıdan 32 karton sigarayı satın aldığını, İstanbul'da oturan kardeşine ve babasına içmeleri için kargoyla gönderdiğini, bu sigaraların kaçak olduğunu ve satın almanın yasak olduğunu bilmediğini, içmek amacıyla aldığını ve ticari bir amacının olmadığını beyan ettiği; sanık ...'ın talimat mahkemesi huzurundaki savunmasında ise, sanık ...'ın abisi olduğunu, kendisinin günde 2 paket sigara içmesi sebebiyle maliyetinin çok olduğunu, bu yüzden abisinden sigara istediğini, onun da sigaraları gönderdiğini ancak bunları nereden aldığını bilmediğini, kendisinin içmek amacıyla aldığını ve satmak gibi bir maksadının olmadığını beyan etmiştir. 2.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. 3.03.11.2014 tarihli tütün teknoloji mühendisinin düzenlemiş olduğu bilirkişi raporuna göre, ele geçirilen sigaraların kaçak olduğu tespit edilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca dava açıldığı halde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca mahkumiyete karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. 2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir. 3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 4.Sanık ... hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiç bir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 5.Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan adlî sicil kaydının 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmi ikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamla ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı mahkemesinden araştırılarak, neticesine göre söz konusu ilamın tekerrüre esas alınıp alınmayacağının mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır. 6.Suçtan doğrudan zarar gören ve katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresi lehine karar tarihi itibarıyla verilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit oranda alınarak Gümrük İdaresine verileceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. 7.Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü ve 16 ıncı maddeleri yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği müsadere ve tasfiye kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2015 tarihli ve 2015/69 Esas, 2015/454 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.03.2023 tarihinde karar verildi.