Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2012/3826 E. 2013/22912 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, erteleme, müsadere Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de, 1- 5271 sayılı CMK'nun 231 .maddesinde düzenlenen "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararı aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" ve diğer objektif ve sübjektif koşulların varlığı halinde, CMUK.nun 231/5. madde ve fıkrası gereğince, sanık hakkında aynı yasanın 231/6-c maddesi de değerlendirilerek tespit edilen söz konusu zararın giderilmesi durumunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği anlaşılmaktadır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı kararında; "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından biri olan zarardan kast edilen maddi zarar olup, bu zararın belirlenmesinde teknik bilgiye ihtiyaç duyulmayan hallerde hakim, kanaat verici basit bir araştırma yaparak zararı belirlemelidir." denilmektedir. Bu ilkeler çerçevesinde her olaya özgü ayrı değerlendirme yapılarak, maddi zararın kanaat verici basit bir araştırma ile tespit edilebilmesi gerekir. Dosya kapsamından suçun niteliği gereği meydana gelen zararın basit bir araştırma ile tespit edilebilecek zarar niteliğinde olmadığı gözetilmeden, mahkemece " ... olay nedeniyle katılan şirketin ve suça konu CD'ler üzerinde hak sahibi olan diğer şirketlerin ve mali yönden Devletin uğradığı maddi zararı tazmin suretiyle giderilmesi söz konusu olmadığı... " gerekçesiyle sanıklar hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 2- Sanıklardan ... ile ilgili olarak; TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmolunan kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinin de uygulanacağı, ancak kendi alt soyu üzerindeki velayet vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğuna tabi tutulmayacağı gözetilerek hüküm kurulması gerektiği hususunun düşünülmemesi, Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile sanık ...'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.