Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2010/7806 E. 2013/14015 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/7806
- Karar No
- 2013/14015
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Suç tarihinin 5728 sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonrasına ait olduğu bu nedenle lehe yasa değerlendirilmesi yapılmasına gerek olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede; Hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 53/1. madde ve fıkrasının uygulanmaması, hak yoksunluğunun ceza olmayıp güvenlik tedbiri olması nedeniyle kazanılmış hak kapsamında bulunmadığından infazda nazara alınması mümkün görülmüştür. Sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyet kararlarının dava konusu suçun işlenme tarihinden sonra kesinleştiği ve suç tarihinde sabıkası bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMUK'nun 231. maddesinin 5. fıkrasının uygulanmasına engel teşkil etmediği gözetilmeden, sadece aynı suçtan birden fazla kere mahkum olması şeklindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.06.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi. (Muhalif) KARŞI OY 5237 sayılı TCK.nun "Adli para cezası" başlıklı 52.maddesinin gerekçesinde açıkça belirtildiği gibi gün para cezası sisteminin temel amacı para cezasının kişinin ödeme gücüne göre belirlenmesi yoluyla suç işleyen zengin ile fakir arasındaki eşitsizliği gidermektir. Bu amaç doğrultusunda somut olaya bakıldığında; Mahkemece yaptırılan araştırmada kolluk tarafından düzenlenen 23.10.2008 günlü tutanakta sanık ...'ın mali ve sosyal durumunun iyi olmadığı iş buldukça geçimini sağladığı sabit bir gelirinin olmadığı tespit edilmiştir. Sanık evli ve bir çocukludur. Bu duruma ve gün para cezasının temel amacına göre sanığa verilen gün para cezasının günlüğü asgari had olan 20 TL'den çevrilmesi gerekirken 30 TL'den çevrilmesi yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle de bozulması gerektiği görüşündeyim.