Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2010/4771 E. 2012/3295 K.

Fuhuş yapmak suçundan sanık ...'in, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 526, 72, 647 sayılı Cezaların infazı Hakkında Kanun'un 4. maddeleri uyarınca 606.534.000 Türk lirası hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair Kartal 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12/2003 tarihli ve 2003/1155 esas, 2003/1046 sayılı kararının infazı sırasında, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun lehe olan hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, lehe bir düzenleme olmadığından yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 30/01/2006 tarihli ve 2003/1155 esas, 2003/1046 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.03.2010 gün ve 15406 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 07.04.2010 gün ve KYB. 2010-75142 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddesindeki "Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir." şeklindeki düzenleme ve Yargıtay Ceza Genel Kumlunun 27/12/2005 tarihli ve 2005/3-162-173 sayılı kararına nazaran, lehe kanunun tespit edilip uygulanması, herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmasını, delil toplanmasını, takdir hakkının kullanılmasını gerektiriyorsa ya da cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin bir hükmün uygulanması imkanı sonraki kanun ile doğmuşsa, hükümde değişiklik yargılamasının duruşmalı yapılmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesinde, 2-Sanığın Fuhuşla Mücadele Tüzüğü'ne aykırı davranmak eyleminden dolayı 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca uygulama yapılmasının sanığın lehine olduğunun dikkate alınmamasında, 3-Sanığın eyleminden dolayı 765 sayılı Kanun'un 526. maddesinin lehe olduğu kabul edilmiş olması karşısında 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 5349 sayılı Kanun ile değişik 7. maddesi uyarınca tayin olunan cezanın nev'inin idari para cezasına çevrilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden , Kartal 1.Sulh Ceza Mahkemesi`nin 30.01.2006 gün ve 2003/1155 Esas, 2004/1046 Karar sayılı kararının CMK`nın 309/4-b maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.