Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2010/15051 E. 2012/22640 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/15051
- Karar No
- 2012/22640
- Karar Tarihi
Kaçakçılık suçundan sanık ...'in, 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 4/a-2, 4/3.maddeleri gereğince 858,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair SALİHLİ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2009 tarihli 2007/239 esas, 2009/193 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 26.11.2010 gün ve 70450 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 16.12.2010 gün ve KYB. 2010-312611 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, 1-Kayden 21.06.1990 doğumlu olup, suçun işlendiği 15.11.2006 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3.maddesi gereğince indirim yapılmamasında, 2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231.maddesi uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmemesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Tazmini nitelikteki para cezalarından yaş küçüklüğü nedeniyle indirim yapılması mümkün olmadığı gibi, kaçakçılık suçlarında CMK.nun 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılabilmesi için zararın giderilmesi gerekmektedir. Dosya kapsamına göre sanığın zararı ödediğine ilişkin bir delil bulunmamaktadır. 26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da belirtildiği üzere, kanun yararına bozmaya konu olabilecek yasaya aykırılık halleri uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ile esasa etkili usul hatalarıdır. Buna göre maddi ceza yasaları ile yargılama yasası kurallarına aykırılık hallerinde bu yola başvurulması mümkün olmakla birlikte hakimin takdir, tercih ve değerlendirmesine ilişkin sorunlar bakımından anılan yola gitme olanaksızdır. Bu nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma talebine dayanan ihbarname münderecatı bu nedenle yerinde görülmediğinden REDDİNE, 03.07.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.