Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2009/20507 E. 2011/26391 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2009/20507
- Karar No
- 2011/26391
- Karar Tarihi
Kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/2, 191/3, 191/4.maddeleri uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına, sanığa rehberlik edecek bir uzman kişinin görevlendirilmesine, denetimli serbestlik tedbirinin tedavinin sona erdiği tarihten itibaren 1 yıl süreyle devam olunmasına dair İSKENDERUN 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.12.2008 tarihli ve 2008/470-470 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 14.05.2009 gün ve 28860 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2009 gün ve KYB. 2009-130012 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Dosya kapsamına göre, İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.08.2008 tarihli iddianame ile sanık hakkında hint keneviri ekerek 14 kök dişi hint keneviri yetiştirdiğinden bahisle 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun'a aykırı davranmak suçundan kamu davası açıldığı, kovuşturma evresinde adı geçen sanığın esrar kullanıcısı olduğunu belirtmesi üzerine ek savunma hakkı verilerek uyuşturucu ve uyarıcı madde kullanmak suçundan hüküm kurulmuş ise de, sanığın suça konu hint kenevirini kendisinin yetiştirdiğini kabul etmesi ve İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığınca da eylemin ekim bölgesi dışında hint keneviri yetiştirmek olarak belirlenmesi karşısında, sanığın eylemini cezai yaptırıma bağlayan 2313 sayılı Kanun'un 23/4.maddesi yerine, 5377 sayılı Kanun'un 24.maddesi uyarınca yürürlükten kaldıran 5237 sayılı Kanun'un 191/1.maddesinin ikinci cümlesinde yer alan "...Kendisi tarafından kullanılmak üzere uyuşturucu veya uyarıcı madde etkisi doğuran bitkileri yetiştiren kişi, bu fıkra hükmüne göre cezalandırılır." hükmü nazara alınarak yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna ve Yargıtay Kanununun 14.maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 2011/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 10.Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın anılan daireye sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.