Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2009/14425 E. 2011/27336 K.

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa aykırılık suçundan sanık ...'ın, anılan Kanunun 81/9-a maddesi gereğince 5.000.000.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/1.maddesi uyarınca ertelenmesine dair Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2005 tarihli ve 2005/479 esas, 2005/698 sayılı-kararı ile bu karara ilişkin ihbar üzerine denetim süresinde sanığın ikinci kasıtlı suç işlediğinden bahisle ertelemenin kaldırılmasına ilişkin aynı Mahkemenin 25.06.2008 tarihli ve 2005/479 esas, 2005/698 sayılı ek sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.06.2009 gün ve 32081 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 01.07.2009 gün ve KYB. 2009-161078 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2005 tarihli ve 2005/479-698 sayılı kararına yönelik olarak; 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51.maddesinde hapis cezalarının ertelenmesine dair hükümler bulunup, anılan Kanunda para cezalarının ertelenmesine ilişkin bir düzenlemeye ise yer verilmemiş olması karşısında, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının, para cezalarının ertelenmesine imkan veren 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanunun 6..maddesi gereğince ertelenmesi yerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/1.maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesinde, Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2008 tarihli ve 2005/479-698 sayılı ek kararına yönelik olarak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51.maddesinin 7. fıkrasında "Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hakimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilir." hükmü uyarınca özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezasının aynen infazına karar verilebileceği, anılan maddede erteli para cezalarının infazı konusunda bir hüküm bulunmaması karşısında, erteli para cezası konusunda aleyhine olacak biçimde aynen infazına karar verilemeyeceği gözetilmeden sanığın erteli para cezasının aynen infaz kararı verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Yargıtay C.G.K.nın 07.11.2006 gün ve 2006/6-213 Esas, 2006/229 karar sayılı kararında belirtildiği üzere Anayasanın 40/2, 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6.maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şekli tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Kanun yararına bozmaya konu Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2005 tarihli asıl kararında; temyiz süresinin başlangıcının gösterilmediği bu hususta meşruhatlı davetiye de gönderilmediği, kararın kesinleşmediği, bu sebeple de ayrıca kanun yararına bozma talep edilen Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/479-698 sayılı aynen infaza ilişkin ek kararın yok hükmünde olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 27.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.