Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2007/17333 E. 2010/6036 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : 2313 ve 5237 sayılı kanunlara muhalefet HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve müsadereye Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de; 1-Gerekçeli kararda katip imzası bulunmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/7. maddesine aykırı davranılması, 2-2313 sayılı Kanuna muhalefet yönünden yapılan incelemede; Suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 2313 sayılı yasanın 23/son ve 5237 sayılı TCK.nın 49/1. maddeleri uyarınca fiile uygulanacak hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınırı 20 yıl ise de, hükümden sonra 19 Aralık 2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı yasanın 14. maddesi ile değişik 5252 sayılı yasanın 6/2. maddesinde "hapis cezalarında kanunlarında aksine bir hüküm yoksa alt sınır bir ay, üst sınır beş yıl olarak uygulanır" hükmü karşısında sanığın sübut bulan eylemi için 2313 sayılı yasanın 23/son maddesinde öngörülen cezanın üst haddinin beş yılla sınırlandırıldığı cihetle; 5237 sayılı yasanın 7. maddesi uyarınca sanık lehine bulunan yeni yasal düzenlemeye göre hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininin gerekmesi, 3-5237 sayılı TCK.nun 191/1 maddesine muhalefet suçundan verilen mahkumiyete ilişkin temyiz incelemesine gelince; Hükümden sonra 19.12.2006 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 191. maddesinde; uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran kişi hakkında; a) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmamış ise, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra uyarınca sadece denetimli serbestlik tedbirine karar verilmesi, b) Uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış ise, birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceği gibi, altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilebileceği, c) Sadece ikinci fıkranın uygulandığı durumlarda, tedavinin ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde davanın düşmesine karar verilmesi, aksi halde birinci fıkra uyarınca ceza tayin edilmesi, Öngörülmüş olduğundan; bu değişiklik karşısında, uyuşturucu madde kullanmış olan sanığın hukuksal durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.