Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2025/3970 E. 2025/4393 K.

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/533 E., 2025/1555 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2021/676 E., 2023/637 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilince müflis şirkete satılan ürünlerin bedeli için kesilen 18.825,00 USD faturanın ödenmemesi nedeniyle İstanbul 32. İcra Dairesinin 2016/32432 Esas sayılı dosyası ile takip başlattıklarını, takibe itiraz edilmediğini, 17.03.2021 tarihinde şirketin iflasına karar verildiğini, Kocaeli İcra Dairesinin 2019/8 iflas sayılı dosyasına 152.969,23 TL'nin kaydı için yaptıkları başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, 152.969,23 TL alacağın iflas masasına kayıt ve kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP Davalı iflas idaresi cevap dilekçesinde; davacının masaya başvuru esnasında sunduğu belgelerin alacağın ispatına yeterli olmaması nedeniyle alacak talebinin reddine karar verildiğini, sunulan faturaların hangi mallara karşılık kesildiğinin ve malların teslim edilip edilmediğinin, ödeme yapılıp yapılmadığının belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile müflis şirket arasında ticari ilişki bulunduğu, müflis ve davacı şirketin defterleri üzerinde yapılan inceleme üzerine aldırılan bilirkişi raporları ile davacının müflis şirketten 174.835,75 alacağı bulunduğu, davacının alacak kaydına ilişkin talebinin masa tarafından reddinin yerinde olmadığı, davanın süresinde açıldığı ve davacının talep miktarı gibi müflis şirketten alacaklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne anlaşıldığından davanın taleple bağlı kalınarak kabulüne, davacının 152.969,23 TL alacağının iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı iflas idaresi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafça ticari defterler ibraz edilmediği takdirde 6100 sayılı Yasanın 222 ve devamı maddeleri uyarınca ibrazdan kaçınmış sayılacağının ihtarına ve davacı ticari defterlerinin hükme esas alınacağının da ihtar edilmesine rağmen sunulmadığı, davacı şirketin ticari defterler kayıtlardan yapılan tespitlerde; davacı şirketin defterleri üzerinde yapılan inceleme üzerine aldırılan bilirkişi raporları ile davacının müflis şirketten 174.835,75 alacağı bulunduğu tespit edildiğinden, mahkemece davacının 152.969,23 TL alacağının iflas masasına kaydedilmesine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, alacağın ödenmesinin ancak tasfiye sonunda masa mevcudunun sıra cetveline uygun biçimde dağıtımı aşamasında gerçekleştiği ve alacakların tam olarak ödenip ödenmeyeceği, ancak bu aşamada anlaşılabildiği, bu davalarda maktu karar ve ilam harcı alınması ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde; yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacının alacağı olarak iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmesi gerekmekte iken işbu alacakların tahsili yönünde kurulan hükmün açıkça usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, davacı alacağının iflas masasına kayıt kabul istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi