Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2024/417 E. 2024/3587 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/281 E., 2022/583 K. KARAR : Kısmen Kabul 1- Mahkemenin ilk kararında, rücuen tazminat davasında, davacı tarafın davalı şirketten takip dosyasına istinaden yatırmış olduğu miktardan müteselsilen sorumlu sıfatıyla 3. kişiye ödediği paranın rücuen tahsilini talep edebileceği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. 2- Mahkeme kararına karşı, taraf vekillerince temyiz yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay 23. (Kapatılan) Dairesi’nin 13.01.2020 tarihli 2019/308 E., 2020/36 K. sayılı ilamı ile özetle; davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile, işçinin davalıdan başka yükleniciler nezdinde de çalışmış olması halinde her yüklenicinin çalıştırdıkları dönemle sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu olduğu gerekçesiyle, mahkeme kararı bozulmuştur. 3- Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, işyeri devri kurallarına göre nihai borçlunun son alt işveren olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir. 4- Mahkemenin bu kararına karşı, davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizin 09.05.2022 tarihli 2021/2316 E., 2022/2546 K. sayılı ilamı ile; hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulmasının HMK'nın 297. maddesine aykırı olduğu, kabule göre de, davalının kendi dönemindeki süreyle kıdem tazminatından sorumlu olduğu, hükme esas alınan raporda yarı oranında indirim yapıldığı, bozma gereklerinin yerine getirilmediği belirtilerek, davacı vekilinin diğer temyiz istemleri incelenmeksizin mahkeme kararı bozulmuştur. 5- Mahkemece, ikinci bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, sözleşme hükümlerine göre işçilik haklarının davalı yüklenici tarafından ödenmesi gerektiği, bozma ilamı doğrultusunda hükme esas alınan bilirkişi raporu ile toplam alacak miktarının 13.489,02 Türk Lirası olarak hesaplandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 6- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık hallerinin resen gözetildiği; mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılıp hüküm verildiği, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, temyiz eden bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.