Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2024/1212 E. 2024/1098 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2024/1212
- Karar No
- 2024/1098
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/27 E., 2024/170 K. HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2000/74 E., 2000/156 K. Taraflar arasındaki iflas şerhinin kaldırılması talebi üzerine, İlk Derece Mahkemesi'nce 23.05.2023 tarihli ek karar ile iflas dairesi işlemine karşı icra mahkemesine talepte bulunulması gerektiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, talepte bulunan vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması sonucunda, Dairemiz'in 01.11.2023 tarih ve 2023/3297 E., 2023/3610 K., sayılı ilamı ile karar tarihi itibariyle istinaf kanun yolu denetiminin yapılması gerektiği gerekçesiyle dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmek üzere, yerel mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince, kararın müstakil bir şikayet olarak icra mahkemesine yapılması gerektiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı, talepte bulunan vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK)'nun 353/1-a/3. maddesinde; mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması halinde, bölge adliye mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar vereceği, 362/1-c maddede ise; yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararların temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir. Anılan yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde, bölge adliye mahkemesine kendi yargı çevresinde bulunan mahkemeler arasındaki görev ve yetkiye ilişkin uyuşmazlıklarını kesin olarak giderme yetkisi tanındığı, bu uyuşmazlıkların en geç bölge adliye mahkemesi kararıyla çözümlenmesi sisteminin benimsendiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla, ilk derece mahkemesinin görev ve yetkiye ilişkin ek kararını istinaf başvurusu üzerine inceleyen bölge adliye mahkemesi kararı kesin nitelikte olup, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı anlaşılmakla, talepte bulunan vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, talepte bulunan vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, Peşin alınan harcın istek halinde iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.