Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/3917 E. 2024/4711 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi SAYISI : 2021/595 E., 2023/1642 K. Asıl Dava ve Birleşen Bakırköy 3. Tüketici Mahkemesi'nin 2020/30 E. 2020/8 K. Sayılı KARAR : İstinaf Başvurusunun Esastan Reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Tüketici Mahkemesi SAYISI : 2018/393 E., 2020/387 K. İlk Derece Mahkemesince asıl dava yönünden; davacının tapu iptal tescil talebinin reddine, davacının terditli talebinin kısmen kabulü ile 112.000,00 Türk Lirası’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat, cezai şart ve kira alacağı taleplerinin reddine, birleşen dava yönünden; davanın kısmen kabulü ile 9.497,80 Türk Lirası’nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, kira alacağı ve ceza-i şart taleplerinin reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. Davacının tapu iptal ve tescil isteminin reddine dair kararı istinaf etmediğinden bu hususun, temyiz sebebi yapılamayacağı dikkate alınarak; HMK'nın 362/1-a maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen ve miktar ve değeri 238.730 Türk Lirası’nı aşmayan kararlara karşı temyiz yolu kapalı olup somut olayda, temyiz eden tarafın temyize konu yaptığı miktar, manevi tazminat yönünden 5.000 Türk Lirası, kira alacağı ile cezai şarta ilişkin talepler yönünden 21.633 Türk Lirası olup, yine hüküm altına alınan alacakla ilgili temyiz itirazları bakımından ise asıl ve birleşen davada hüküm altına alınan miktar 121.497,80 Türk Lirası olduğundan davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin miktar itibariyle REDDİNE, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz peşin harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 09.12.2024 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.