Yargıtay · 6. Hukuk Dairesi
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/3596 E. 2025/810 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/3596
- Karar No
- 2025/810
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/366 E., 2023/996 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2018/233 E., 2022/373 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü. I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında 02/01/2011 tarihinde fabrika bina yapımına dair bir inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme ile binanın yapımı ile birlikte davalı şirketin yapılacak binaya takılacak olan klima sisteminin anahtar teslim imalini de taahhüt ettiğini, davalı şirketçe anahtar teslim olarak yapımı üstlenilen fabrika binasında yer alan klima sisteminin teknik kaidelere tamamen aykırı olarak davalı tarafın ağır kusuru ile gizli ayıplı olarak imal edildiğini, sistemin zaman içinde defalarca arıza verdiğini ve verim alınamadığını, klima sisteminin çalışır hale getirilmesi için yapılmış olan masrafların tazmini gerektiğini, davalı tarafça imâl edilmiş olan klima sisteminin gizli ayıplı olmasında davalı taraf ağır kusurlu olduğundan zamanaşımı süresinin dolmadığını, klima sistemi devreye alındığından itibaren sürekli arızalar verdiğini, yetkili servis ve firmalarca yapılan inceleme neticesinde sistemin kurulumunun teknik kaidelere tamamen aykırı olarak hatalı olarak yapıldığının tespit edildiğini, beyanla davalı şirketin ağır kusurlu olduğunun tespiti ile davanın kabulüne, VRF Klima Sisteminin sağlıklı bir şekilde çalışabilmesi için gerekli revizyon işlemlerinin maliyeti olan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla fiili ödeme tarihinde TCMB'nin ilan edeceği kurtan tahsil edilmek üzere alacaklarının 141.600,00 Euro'nun şimdilik 2.000,00 Eurosu ile bu bedele ihtarnamenin tebliğ tarihi 23/01/2018 tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi gereğince vade tarihinden fiili ödeme tarihine kadar Devlet Bankalarının para birimi ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı ile tahsiline, alacağın 28.320,00 TL'nin şimdilik 1.000,00 TL'sinin bedele ihtarnamenin tebliğ tarihi 23/01/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal ticari temerrüt faizi ile tahsiline, yeni imalattan önce ayıplı sistemin vermiş olduğu arızalar nedeniyle müvekkilince yapılan 10.903,20 TL harcamanın 1.000,00 TL'sinin ile bedele ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 23/01/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal ticari temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, tespit dosyasında davacının taleplerini haklı kılan tek bir delil dahi bulunmadığını, lüzumu olmamasına rağmen keyfi bir kararla VRV sistemini yenilemeyi tercih eden davacının, yapmış olduğu keyfi ve yersiz masrafları müvekkilinden tazmin etme talebinin haksız olduğunu, davacının yaptığı masrafların ekonomik veya teknik olarak hiçbir izahı bulunmadığını, davacının zararı azaltma yükümlülüğünü ihlal ettiğini, davacının kendi sorumluluğu dahilinde olan zararı müvekkilinden talep etmesinin mümkün olmadığını beyan ederek zamanaşımı defilerinin kabulü ile davanın usulden reddine, nihayetinde davacının tüm taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı iş sahibi ile davalı yüklenici arasındaki eser sözleşmesine istinaden eserin sanat, fen ve teknik kurallarına uygun olarak yüklenici tarafından yerine getirilmediği, yüklenicinin emsal Yargıtay kararları ve Bölge Adliye Mahkemesi kararları da esas alınmak suretiyle ağır kusurlu sayıldığı, bu nedenle, zamanaşımı itirazının yerinde görülmediği, eserdeki ayıbın çıkışından itibaren iş sahibinin yükleniciyi ihtarname çekmek suretiyle ayıptan haberdar ettiği ve ihbar yükümlülüğünü yerine getirdiği ve ayıbın ilk anda gözle fark edilemeyeceği ve gizli ayıp sayıldığı, ticari defter incelemelerinde yapılan revizyon işlemleri nedeniyle yapılan harcamaların tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. İstinaf ilamında yüklenicinin işçilerin edimlerini yerine tam şekilde getirmemesinden dolayı yüklenicinin sorumlu olacağını belirtip ağır kusuru olduğunu kabul etmemesinin çelişki olduğunu, b. Eserin baştan sona değiştirilmesi sonucunu doğuran bu duruma sebep olan yüklenicinin ağır kusurlu olduğunu, c. Zamanaşımının başlangıç tarihinin yanlış değerlendirildiğini, sürenin 5 yıllık garanti süresi sonrasından itibaren başlatılması gerektiğini, d. Neden ağır kusurlu sayılmadığına dair gerekçe açıklanmadığını beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı ifa kapsamında alacak istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 03.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.