Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/1277 E. 2024/3333 K.

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi SAYISI : 2020/75 E., 2022/2073 K. HÜKÜM : Kısmen Kabul İLK DERECE MAHKEMESİ: İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi SAYISI : 2017/544 E., 2019/506 K. 1- İlk derece mahkemesince, itirazın iptali davasında; taraflar arasında mobilya imalatı, teslimi ve montajından kaynaklı düzenlenen faturalardan dolayı ticari ilişkinin mevcut olduğu, yaptırılan defter incelemesi sonucunda her iki tarafın ticari defter ve kayıtlarına göre davacı tarafın takip tarihi itibariyle 42.213,00 USD alacaklı olduğu, her ne kadar davalı tarafın işin süresinde teslim edilmediği bu nedenle gecikme cezası tutarına denk gelen kısım için mahsuplaşma gerektiği iddiası var ise de; davalı tarafın bu hususta somut delil ibraz etmediği anlaşıldığından açılan davanın kabulüne ve dava konusu likit belirlenebilir olduğundan kabul edilen asıl alacağın % 20 si oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. 2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesince; taraflar arasında imzalanan sözleşmelerin 8. maddesinde gecikme halinde sözleşme bedeli üzerinden günlük %0, 2 ceza-i şart uygulanacağı kararlaştırılmış olup bu ceza-i şartın TBK 179/2 maddesinde hükme bağlanan ifaya ekli ceza-i şart niteliğinde olduğu, ifaya ekli ceza-i şartın istenebilmesi için en geç ifanın gerçekleştiği anda ceza-i şart alacağının saklı tutulduğunun itirazi kayıt olarak ileri sürülmüş olması gerektiği, dosya kapsamına göre, davalı tarafça bu yönde bir delil sunulmadığından, teslim ile birlikte ceza-i şart talep etme hakkının düştüğünün kabulü gerektiği ve mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak, ceza-i şart alacağı düşülmeksizin asıl alacak yönünden davanın kabulüne karar verilmesinin doğru olduğu, ancak özellikle ceza-i şart alacağı bulunup bulunmadığı ve mahsubun gerekip gerekmediği yönünden bilirkişi incelemesi ve yargılama yapıldığından alacağın bu yönüyle likit olmadığının anlaşıldığı, bu nedenle mahkemece icra inkâr tazminatının kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğu, davalı vekilince kötü niyet tazminatına hükmedilmesi talep edilmiş ise de davacının dava açmakta kötüniyetli olduğuna ilişkin delil sunulup ispatlanamadığından, kötüniyet tazminatı talebinin yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmesi ve bu yönlerden yeniden hüküm kurulması gerektiği gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle, davanın kısmen kabulüne, davacının işlemiş faize yönelik talebinin ve icra inkâr tazminatı talebinin reddine ve davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. 3- Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; davalı tarafından ceza-i şart alacağı yönünden ihtirazi kayıtla ifanın kabulüne dair beyan ve belge sunulmamış olduğundan davalı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş ve kararın temyiz edenin sıfatına göre onanması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davalı vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, Dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.