Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2022/512 E. 2023/1487 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/207 E., 2021/332 K. DAVA TARİHİ : 06/08/2015 HÜKÜM : Red Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet alım sözleşmesinden kaynaklı rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmeleri kapsamında belirlenen sayı ve nitelikte işçi çalıştırıldığını, çalıştırılan bu işçilerin çalıştıkları süre gereğince kıdem tazminatı alacak haklarının doğduğunu, 6552 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca yüklenici tarafından çalıştırılan işçilerin doğacak kıdem tazminatlarından idarenin sorumlu olduğunu, müvekkilinin firmaya başvuran 57 işçinin kıdem tazminatlarını ödediğini, toplam 402.005,79 TL ödeme yaptıklarını ileri sürerek işçilere ödenen 402,005,79 TLnin reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, 4734 sayılı Kamu İhale Kanununun 78/3 maddesi gereği davacı firmanın yapmış olduğu işin, personel çalıştırmasına dayalı olmayan ihale olduğunu, 6552 sayılı torba yasa ile 4857 sayılı Kanunun 112. maddesine eklenen fıkralar, gerekçe ve çıkartılan yönetmeliklere göre, davacı tarafın bu düzenlemelerden faydalanarak personele ödemiş olduğu kıdem tazminatlarını talep etme hakkı olmadığını, davacı şirketin kendi personeline karşı yasal yükümlülüklerini yerine getirmesinin sorumluluğunun müvekkiline yüklenemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEME KARARI İlk Derece Mahkemesinin 03.04.2018 tarih ve 2015/177 E., 2018/154 K. Sayılı kararı ile davacı tarafından ödenen kıdem tazminatlarından tarafların yarı yarıya sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 30.01.2019 tarihli ve 2018/1123 E. 2019/61 K. sayılı kararı ile 6552 sayılı Kanun ile değiştirilen 4857 sayılı Kanunun 112. maddesi ve taraflar arasındaki sözleşme hükümlerinde işçilere yapılacak kıdem tazminatı ödemelerinden kimin sorumlu olacağına ilişkin açık bir düzenleme bulunmadığı ve İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 23. Hukuk Dairesinin 26.01.2021 tarih 2019/2366 E. 2021/227 K. sayılı ilamı ile davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile dava dışı işçinin yüklenicinin işçisi olması nedeniyle işçilik alacaklarından hizmet sözleşmesi kapsamında nihai olarak yüklenici sorumlu olduğundan, davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile işçilik alacakları karşılığının, davacı tarafından işçilere ödenmesi nedeniyle davalıdan rücuen talep edilmesinin hukuka ve sözleşme hükümlerine uygun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. VI. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuran İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; 6552 sayılı Kanunun 8. maddesi ile yapılan değişiklik uyarınca yüklenici tarafından çalıştırılan işçilerin doğacak kıdem tazminatlarından idarenin sorumlu olduğunu ileri sürerek, davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasındaki hizmet alım sözleşmesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VII. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.