Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2026/1841 E. 2026/3517 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2026/1841
Karar No
2026/3517
Karar Tarihi

İTİRAZ

Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 31.05.20 19... /84 Esas ve 2019/257 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine dosyanın dairemize gönderildiği, Dairemizin 27.10.2021 tarih ve 2020/2721 Esas, 2021/16483 Karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesi kararının Onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.10.2025 tarih ve 2025/103715 sayılı yazısı ile verilen kararların kaldırılarak sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulması yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya 24.12.20 25... /5770 Esas, 2025/11880 Karar sayılı ilamla aynı dosyanın diğer sanıkları yönünden itiraz talebinde bulunulup bulunulmayacağı yönünden dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edildiği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın diğer sanıklar yönünden itiraz incelemesi talep edilmeyeceğine yönelik yazıları üzerine dosya 22.04.2026 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay C.Başsavcılığının 22.10.2025 tarih ve 2025/103715 sayılı itiraz istemi yerinde görüldüğünden Dairemizin 27.10.2021 tarih ve 2020/2721 Esas, 2021/16483 Karar sayılı onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklara yüklenen yağma suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı bakımından, hükmün tefhim olunduğu oturumda müdafii bulundurulmaksızın sanıkların cezalandırılmalarına karar verilerek 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/3. 188/1. 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle itiraza uygun olarak oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,22.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2026/1841, K. 2026/3517, T. 22.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2026-1841-e-2026-3517-k-222943ff4e32