Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/572 E. 2025/4032 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/572
- Karar No
- 2025/4032
- Karar Tarihi
K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2019 tarihli ve 2018/262 esas, 2019/55 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 27/01/2025 gün ve 94660652-105-29-13311-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 11.02.2025 gün ve 2025/13233 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 272/3. maddesinde, "a) (Değişik: 31/3/2011-6217/23 md.) Hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine, b) Üst sınırı beşyüz günü geçmeyen adlî para cezasını gerektiren suçlardan beraat hükümlerine, c) Kanunlarda kesin olduğu yazılı bulunan hükümlere, Karşı istinaf yoluna başvurulamaz. (Ek cümle:14/4/2020-7242/17 md.) Bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz." şeklinde yer alan düzenleme uyarınca, sanığın adli sicil kaydında yer alan adli para cezasının miktar itibariyle tekerrüre esas alınamayacağı ve başkaca tekerrüre esas alınabilecek kaydının da bulunmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2019 tarihli ve 2018/262 esas, 2019/55 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün lehine olduğu belirlendiğinden; hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına dair olan (f) bendin çıkarılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.