Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2025/3238 E. 2025/7924 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/822 E., 2020/293 K. SUÇ : Kamu malına zarar verme HÜKÜM : İlk derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak yeni hüküm kurulması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle,

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2018 tarihli ve 2016/336 Esas, 2018/486 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a-c maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiştir.

B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.01.2020 tarihli ve 2019/822 Esas ve 2020/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurusu üzerine, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 152/1-a, 21/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık Temyiz Sebebi Hakkında verilen hapis cezasının temyiz yoluyla incelenmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Kurum Vekili Temyiz Sebebi Üst sınırdan ceza verilmesi gerektiği, indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe İkinci kez mükerrir olan sanık hakkında, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 29.01.2020 tarihli ve 2019/822 Esas, 2020/293 Karar sayılı kararında sanık ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesi gereğince hükmün 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin parağrafındaki ".. cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin tamamen çıkartılmak suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.09.2025 tarihinde karar verildi.