Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/5854 E. 2025/2189 K.

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

Tehdit suçundan sanık ...'un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1. cümle, 43/1, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Uşak 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 20.03.2013 tarihli ve 2012/327 esas, 2013/280 sayılı kararının 24.04.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 10.08.2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanarak, adı geçen sanığın 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, 43/1, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli ve 2018/477 esas, 2019/347 sayılı kararının İzmir Bölge Adliye Mahkemesinin 23. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/1127 esas 2021/231 karar sayılı ilamı ile bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılaması sonucunda sanığın anılan Kanun'un 106/1-1. cümle, 43/1, 29/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2023 tarihli ve 2021/451 esas, 2023/212 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 21.10.2024 gün ve 94660652-105-64-4618-2024-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.11.2024 gün ve 2024/108941 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan tehdit suçu için kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca 12 yıl olduğu nazara alındığında,

Sanığın müsnet suçu 10.09.2011 tarihinde işlendiği, sanığın savunmasının 29.01.2013 tarihinde alındığı ve sanık hakkında verilen 20.03.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 24.04.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 10.08.2014 tarihinde yeniden suç işlediği, 5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 24.04.2013 ile 10.08.2014 tarihleri arasında (1 yıl 3 ay 17 gün) dava zamanaşımı süresinin duracağı, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 10.08.2014 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı nazara alındığında, sanığın mahkeme huzurunda savunmasının alındığı 29.01.2013 tarihinden, hükmün açıklandığı 21.03.2023 tarihine kadar geçen (10 yıl 1 ay 29 gün) süreden, durma süresi (1 yıl 3 ay 17 gün) çıkarıldığında, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin tamamlandığı cihetle, kamu davasının düşürülmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Her ne kadar sanık ...'un eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, 43/1, 29/1 maddelerinde düzenlenen tehdit suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımının (Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 24.04.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının, kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 10.08.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenmekle; buna göre oluşan 1 yıl 3 ay 17 günlük durma süresi de dikkate alındığında) sanığın savunmasının alındığı tarih olan 29.01.2013 ile hükmün açıklandığı 21.03.2023 tarihi arasında gerçekleştiği gözetilmeden, sanık hakkındaki kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulmasından bahisle kanun yararına bozma istemi ile gelinmiş ise de; sanık ... hakkında yeniden suç işlemesi üzerine ihbar neticesinde Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.07.2019 tarihli ve 2018/477 esas, 2019/347 karar sayılı kararı ile önceki hükmün açıklanarak yüklenen suçtan mahkûmiyetine karar verildiğinin anlaşılması ve anılan mahkumiyet kararının da dava zamanaşımını kesmesi karşısında; sanık ... hakkında dava zamanaşımı sürelerinin dolmadığı da gözetilerek bu hususa ilişkin kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

25.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.