Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/5119 E. 2025/103 K.

Silahla tehdit suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a, 43/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2020/357 Esas, 2023/417 sayılı Kararına karşı, Adalet Bakanlığının 17.09.2024 günlü ve 94660652-105-07-21391-2023-KYB sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2024 günlü ve 2024/99785 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE; Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 17.07.2020 tarihinde gerçekleştirdiği iddia olunan silahla tehdit suçu nedeniyle yapılan yargılama sonunda, Antalya 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2020/460 Esas, 2022/321 sayılı Kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği, anılan kararın 20.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesinde yer alan “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir.” hükmü gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır. GEREKÇE: 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında "Aynı fiil nedeniyle aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, davanın reddine karar verilir" hükmü yer almaktadır. Mükerrer davadan bahsedilebilmesi için, sanık hakkında açılan her bir davanın tarafları, suç tarihleri ve olayının aynı olması gerekmektedir. Bu bilgiler ışığında sanık hakkında mükerrer açıldığı iddia edilen kamu davaları incelendiğinde; Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 29.07.2020 tarihli ve 2020/45434 Soruşturma ve 2020/11420 Esas sayılı iddianamesiyle, sanığın silahla tehdit suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 17.07.2020 şikâyetçilerin ... ve ... olarak gösterildiği, yapılan yargılama sonucunda Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2020/357 Esas, 2023/417 Karar sayılı ilâmı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Yine aynı sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2020 tarihli ve 2020/45102 Soruşturma ve 2021/18097 Esas sayılı iddianamesiyle; şikâyetçilerin ... ve ...’ya yönelik silahla tehdit suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı, iddianamede suç tarihinin 17.07.2020 olarak belirtildiği, yapılan yargılama sonucunda Antalya 29. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2020/460 Esas 2022/321 Karar sayılı ilâmı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. İncelenen dosyalarda aynı sanığın aynı eylemi nedeniyle iki farklı kamu davası açıldığı ve aynı eylemden dolayı verilen iki ayrı hükmün bulunduğu anlaşılmıştır. Bu itibarla Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2020/357 Esas, 2023/417 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında açılan davanın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2023 tarihli ve 2020/357 Esas, 2023/417 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. Aynı Kanun maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, mahkûmiyet HÜKMÜNÜN KALDIRILMASINA, mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca REDDİNE, bu dava için yapılan yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 07.01.2025 tarihinde karar verildi