Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/1702 E. 2025/11307 K. – Birden Fazla

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/210 E., 2023/1781 K. SUÇ : Birden fazla kişi ile tehdit HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama

Birden fazla kişi ile tehdit suçundan sanıklar hakkında kurulan hükümler yönünden yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin yasal süre geçtikten sonra yapıldığı belirlenmiştir.

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2019/646 Esas, 2021/755 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c, 43/2-1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 13 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına, karar verilmiştir.

B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.11.2023 tarihli ve 2022/210 Esas, 2023/1781 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince birden fazla kişi ile tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 106/2-c, 43/2-1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 13 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair kurulan hükümlerin kaldırılmasına, sanıkların katılanlar ..., ... ve ...'e yönelik birden fazla kişi ile tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 106/2-c, 43/2-1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Tehdit suçunun unsurlarının oluşmadığının tanık beyanlarıyla sabit olmasına rağmen müşteki beyanlarına itibar edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu, sanıkların savunmalarının aksini gösterir, mahkûmiyetini gerektirir, her türlü kuşkudan uzak, somut ve inandırıcı kanıt elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

Sanık ...'in Temyiz İstemi Üzerine atılı suçu işlemediğini, beraatine karar verilmesi gerektiği, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan belirlenmesinin isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ... 'ün temyiz sebeplerinin incelenmesinde, düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 326/2. maddesine aykırı biçimde "Yargılama giderinin Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 326. maddesi uyarınca sanıklardan eşit olarak tahsiline" şeklinde karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR A. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 13.11.2023 tarihli ve 2022/210 Esas, 2023/1781 Karar sayılı kararının katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından sanıkalr hakkında birden fazla kişi ile tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin 12.10.2023 tarihinde gerekçesiyle birlikte ve usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen 15 günlük kanuni süre geçtikten sonra 19.01.2024 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE

B. Sanık ... ve Sanık ...'ün Sanıklar Hakkında Birden Fazla Kişi ile Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemleri Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık ... müdafii ve sanık ...'ün temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi, hükmünün 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesince kurulan hükümden "Yargılama nedeniyle yapılan davetiye ve posta giderleri toplamı 401 TL'nin sanıklardan eşit oranda alınarak hazineye GELİR KAYDINA, " ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderinin ayrı ayrı yükletilmesine" cümlesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.12.2025 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.