Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/1605 E. 2024/5079 K. – Şantaj

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2003/391 E., 2005/515 K. SUÇ : Şantaj HÜKÜM : Memnu hakların iadesi talebinin reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin İade Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2024 tarihli ve 2003/391 Esas, 2005/515 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2005 tarihli ve 2003/391 Esas, 2005/515 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 107/1-2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Yargıtay 4. Ceza Dairesinin, 25.03.2009 tarihli ve 2007/8298 Esas, 2009/5792 Karar sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir. Sanık 01.02.2024 havale tarihli dilekçesi ile, memnu haklarının iadesine karar verilmesi isteminde bulunmuş, Kütahya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2024 tarihli ve 2003/391 Esas, 2005/515 Karar sayılı ek kararı ile memnu hakların iadesi talebinin reddine karar verilmiştir. 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun (5352 sayılı Kanun)'da başlangıçta yasaklanmış hakların geri verilmesi ve arşiv kaydının silinmesi kurumlarına yer verilmediği, 5352 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca, mülga olan 3682 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 8 inci maddesinin koşullarının bulunması halinde adli sicil kaydının silinmesine karar verilebileceği, ancak 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’la 5352 sayılı Kanun’a eklenen 13/A maddesiyle yasaklanmış hakların geri verilmesi, 6290 sayılı Adli Sicil Kanunu İle Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’la değiştirilen 12. maddesiyle de adli sicil ve arşiv bilgilerinin silinmesi kurumlarının yeniden getirildiği, adli sicil kayıtlarının silinmesine dair kararların istikrar bulmuş Yargıtay içtihatları uyarınca güvenlik tedbirine yönelik hüküm (nihaî karar) niteliğinde olduğu ve iş bu ek kararın da tarihi itibariyle istinaf kanun yoluna tâbi olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 264 üncü maddesi uyarınca, kanun yolunda yanılmanın başvurucunun haklarını ortadan kaldırmayacağından, istinaf talebinin istinaf mercii tarafından incelenmesi için dava dosyasının, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, Dava dosyasının, yetkili ve görevli Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi Başkanlığına gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.