Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9944 E. 2024/11348 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/201 E., 2020/496 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek onama, bozma Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Katılanın 14.07.2015 tarihli beyanında, sanığın 14.07.2015 günü saat 20.00 sıralarında telefonuna cevapsız çağrı bıraktığını, katılanın geri dönüş yaparak ne istediğini sorduğunu, sanığın para istediğini, katılanın "benim alacaklarımı vermiyorsun, sana neden para vereyim" dediğini, sanığın cevaben "eğer vermezsen senden kiraladığım ... ve ... plakalı arabalarını parçalarım, seni öldürürüm, bugün sabaha kadar seni takip edeceğim, seni öldürürüm gerekirse yirmi senede yatarım" dediğini bildirdiği ve devamında davaya konu olayların vuku bulduğunun iddia edildiği, sanığın da savunmasında katılandan alacaklı olduğuna dair iddiada bulunduğu, anlaşılmıştır. Sanığın eyleminin yağma suçuna teşebbüs ya da yağmada “daha az cezayı gerektiren hal” başlıklı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150 nci maddesinin birinci fıkrasındaki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur ve tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır. Açıklanan nedenle Afyonkarahisar 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.10.2020 tarihli ve 2020/201 Esas, 2021/496 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.10.2024 tarihinde karar verildi.