Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7330 E. 2024/6017 K. – Şantaj
Konu: Şantaj
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/7330
- Karar No
- 2024/6017
- Karar Tarihi
- Konu
- Şantaj
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/554 E. 2016/340 K. SUÇ : Şantaj HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE A. Oluşa ve kabule göre, sanığın şikâyetçinin kendisi ile birlikte olması konusunda ısrarcı olduğu, gönderdiği meşajları ile şikâyetçinin kendisi ile birlikte olması konusunda zorladığı, aksi halde ailesine fotoğrafları ve mesajları göndereceği konusunda şantaj yaptığı şeklinde gelişen olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107/2 maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilerek, bu madde ve fıkranın atfı yoluyla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde doğrudan Türk Ceza Kanunu'nun 107/1 maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. B. Sanığın ileride yeniden suç işlemeyeceğine dair kanaat oluşmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verildiği halde, bu kez aksi gerekçeyle sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine karar verilerek hükümde çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur. II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gölbaşı (Ankara) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/554 Esas, 2016/340 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 13.05.2024 tarihinde karar verildi.