Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7136 E. 2024/9825 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/7136
Karar No
2024/9825
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/202 E., 2016/181 K. SUÇLAR : Tehdit, şantaj, kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama-Onama Sanık hakkında tehdit, şantaj, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. GEREKÇE A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Sanığın eylemine uyan tehdit suçuna yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin üçüncü fıkrasında öngörülen 8 yıllık asli dava zaman aşımının, sanığın sorgu tarihi olan 18.02.2016 tarihi ile inceleme tarihi arasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. B. Sanık Hakkında Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma ve Şantaj Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın yargılandığı kişilerin huzur ve sükununu bozma ve şantaj suçları için, 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 107 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli ve 2015/202 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine karar verilmesi olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmıştır. II. KARAR A. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli ve 2015/202 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, B. Sanık Hakkında Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma ve Şantaj Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2016 tarihli ve 2015/202 Esas, 2016/181 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/7136, K. 2024/9825, T. 30.09.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-7136-e-2024-9825-k-009dc91679d5