Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/4245 E. 2024/197 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4245
- Karar No
- 2024/197
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/328 E. 2015/857 K. SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme, hakaret HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma, onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I.Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün İncelenmesinde; 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında hakaret suçundan dolayı tayin edilen 2.100,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince sanığın temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme Ve Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüümlerin İncelenmesinde; Mala zarar verme suçunun, yakarak, yakıcı ve patlayıcı madde kullanarak işlenmesi halinde 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 152/2-a maddesinin uygulanabileceği, sanığın mala zarar verme eylemini silahla ateş etmek suretiyle gerçekleştirmesi nedeniyle bu maddenin uygulanmasının mümkün olmadığı, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 151/1 maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 151/1 maddelerinde tanımlanan silahla tehdit ve mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 17.12.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
Adli Emanetin 2015/3236 sırasında kayıtlı mermi çekirdeği gömlek parçası ve mermi çekirdeği nüvesinin dosyada delil olarak saklanmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.