Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/18301 E. 2025/8226 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/373 E. 2016/353 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanığın yokluğunda 21.06.2016 tarihli karar verilmiş ise de; sanığın 21.07.2023 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, 01.08.2016 tarihinde adresinde eşine yapılan tebligatla ilgili olarak, Burdur Aile Mahkemesinin 2016/186 D.İş sayılı kararı gereğince 25.07.2016 tarihinden geçerli olmak üzere konutundan uzaklaştırılması nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, bu tarihte 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) yürürlükte olup, Burdur 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli, 2015/373 Esas ve 2016/353 Karar sayılı erteli hükmün 03.09.2018 tarihli ek karar ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 51/7. maddesi gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasının aynen infazı yönündeki kararın sanığa 04.09.2018 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine sanığın kararı öğrendiği ve bu kararın kaldırılması için ilgili mahkemeye verdiği dilekçenin üzerinde "itiraz" yazsada ilk kararın tebliğinin usule aykırı yapılması nedeniyle geçersiz olmasından dolayı ek karar olarakta olsa öğrenmenin tebliğ ve verilen dilekçenin temyiz mahiyetinde bulunduğu; dosyanın incelenmek üzere Yargıtay ilgili Ceza Dairesine gönderilmesi gerekirken, itiraz olarak değerlendirilmesi nedeniyle yapılan hukuki işlemlerin hukuki değerden yoksun olduğu bu nedenle sanığın 10.09.2018 tarihli dilekçesinin yasal süresinde temyiz istemi olarak kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-c maddesine uyan tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkûmiyet tarihi olan 21.06.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Yasa'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.