Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/17316 E. 2025/7046 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1809 E., 2023/172 K. SUÇLAR : Hakaret, Tehdit HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk derece mahkemesince sanık hakkında, tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulduğu, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mükerrirliğe ilişkin herhangi bir düzeltme yapılmaksızın, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu kapsamda, hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-d maddesi uyarınca kesin olduğu anlaşılmakla, tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 16.01.2023 tarihli ve 2022/1809 Esas, 2023/172 Karar sayılı kararı ile 18.01.2023 tarihli ek kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi yönünden, 5271 sayılı Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin verilen ek karara yönelik temyiz istemi yönünden, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.01.2023 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin 18.01.2023 tarihli ve 2022/1809 Esas, 2023/172 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 38. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

02.07.2025 tarihinde karar verildi.