Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/14905 E. 2025/5704 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2023/14905
Karar No
2025/5704
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/1243 E., 2016/306 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; 14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 2000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar ... ve ... hakkında tehdit ve hakaret, sanık ... hakkında ise tehdit, hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanıklar hakkında yargılama konusu eylemler için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1, 125/1 ve 86/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet tarihi olan 29.02.2016 olduğu ve bu tarihten, inceleme tarihine kadar, 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenle katılan sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2023/14905, K. 2025/5704, T. 26.05.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2023-14905-e-2025-5704-k-809629480354