Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/12147 E. 2025/1143 K. – Tehdit

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/524 E., 2021/163 K. MAĞDURLAR : ..., ... SUÇ : Tehdit SUÇ TARİHLERİ : 24.08.2015, 03.09.2015 HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanığın mağdurlara yönelik eylemleri sebebiyle hakkında düzenlenen Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2015 tarihli iddianamesiyle, 24.08.2015 tarihli eylemlerinin yanı sıra 03.09.2015 tarihli eylemleri sebebiyle silahla tehdit suçundan dava açıldığı ancak bu eyleme ilişkin hüküm kurulmadığının anlaşılması karşısında; 03.09.2015 tarihli eylem sebebiyle yargılama yapılarak, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde farklı tarihlerde gerçekleştirilen eylemlerin aynı suç işleme icrası kapsamında olup olmadığı değerlendirildikten sonra sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda karar verilmesi ve uygulanması durumunda 24.08.2015 tarihli eylemi sebebiyle aynı Kanun'un 106/1-1. cümlesi ve 43/2. maddeleri uyarınca verilen ve bu ilamla kesinleşen ceza mahsup edilerek sonuç cezanın belirlenmesi hususunda zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür. Sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık lehine yapılan bozma sonrası tekerrüre esas alınan Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/69 Esas ve 2008/389 Karar sayılı ilamındaki 1 yıl 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin, bozma öncesi tekerrüre esas alınan Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/41 Esas ve 2014/180 Karar sayılı ilamındaki 10 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetten daha ağır olduğu ve sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden söz konusu ilamın tekerrüre esas alındığı anlaşılmış olup, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. Açıklanan nedenle Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/524 Esas, 2021/163 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirme- diğinden, aynı Kanun’un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısıma “5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktar bakımından sanığın kazanılmış hakkının "10 ay" olarak gözetilmesine,'' ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.