Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/12068 E. 2025/1132 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/530 E., 2021/750 K. SUÇLAR : Tehdit, hakaret HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığına dair karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Sanık Hakkında Hakaret Suçu Yönünden Kurulan Hükmün Temyiz İsteminin İncelenmesinde Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesine uyan hakaret suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 24.02.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İsteminin İncelenmesinde: Her ne kadar sanık haklarında tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı yasanın 66/1-e ve 67/2-a maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 24.02.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmişse de, 5271 sayılı Kanun' un 223/9. maddesinde, “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği sanığın lekelenmeme hakkı gözetilerek yapılan incelemede; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, katılanın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.