Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10478 E. 2024/12188 K. – Tehdit

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/252 E., 2020/579 K. SUÇ : Tehdit HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hakaret suçundan düşme kararı, tehdit suçundan mahkumiyet kararı verildiği, Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından mahkemenin vermiş olduğu kararın bozularak uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının gerektiği bildirilmiş olup, yapılan uzlaştırma işlemlerinde uzlaştırmacının usulüne uygun olarak tebligat çıkarması gerekirken, uzlaştırmacı tarafından iadeli taahhütlü zarfın posta ile gönderildiği ve evrakın adresten taşınmış olduğundan dolayı iade edilmiş olduğu ve uzlaştırmacı tarafından uzlaştırma işlemlerinin yapılamadığından bahisle tutanak düzenlenerek uzlaştırma evrakının iade edildiği ve yapılan işlemin usule aykırı olduğu anlaşıldığından usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılarak sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.