Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/4284 E. 2024/948 K. – Nitelikli Yağma

Konu: Nitelikli Yağma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2022/4284
Karar No
2024/948
Karar Tarihi
Konu
Nitelikli Yağma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1824 E. 2020/1991 K. SUÇ : Nitelikli yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2020 tarihli ve 2019/214 Esas, 2020/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ve mağdura yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (c) bentleri uyarınca iki kez 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/1824 Esas, 2020/1991 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri 1.Soyut beyana dayanılarak ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, 2.Lehe indirimlerin yapılmadığına, İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Sanık ve yanında kimliği tespit edilemeyen kişinin, yolda yürümekte olan mağdur ve katılanın önlerine çıktıkları, sanığın bıçak çektiği, mağdur ve katılanın ceplerini aradıkları ve mağdur ...'ın cebinden cep telefonu ve 20,00 TL para, katılan ...'in cebinden 10,00 TL parayı aldıkları, anlaşılmış ve İlk Derece Mahkemesince Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen hükmün kurulduğu belirlenmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE A.Mağdur ...'e Yönelik Eylem Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden Olay ve Olgular başlığı altında (1) paragrafında izah edildiği şekilde işlenen eylem nedeniyle kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Katılan ...'a Yönelik Eylem Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Katılandan sadece 10,00 TL paranın alınmış olması karşısında, 5237 sayılı kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uygulama yapılmamış olması hukuka aykırılık bulunmuştur. V. KARAR A.Mağdur ...'e Yönelik Eylem Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/1824 Esas, 2020/1991 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, B. Katılan ...'a Yönelik Eylem Nedeniyle Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 06.10.2020 tarihli ve 2020/1824 Esas, 2020/1991 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2022/4284, K. 2024/948, T. 23.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2022-4284-e-2024-948-k-a1351e381be9