Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/5104 E. 2013/7059 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2013/5104
- Karar No
- 2013/7059
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/05/2010 ve 05/02/2013 tarihli kenar yazıları ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: II-Hükümlü ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde : 15.05.2003 tarihli ilk kararın sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6.Ceza Dairesinin “5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip belirlenmesi” amacıyla bozulmasından sonra, Mahkemece hem anılan sanık hem de hakkındaki hüküm temyiz edilmeksizin kesinleşen hükümlü ... hakkında duruşma açılıp, 16.03.2007 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün, 2007/8-125 esas, 2007/186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hükümlü ... hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyadaki sanık ...'a ilişkin ilk hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 6.Ceza Dairesi tarafından bozulması üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'in tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, 16.03.2007 tarihli ikinci hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de olanaklı değildir. Bu nedenlerle ; ... hakkında verilen 16.03.2007 tarihli karara yönelik konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, hükümlü ... bakımından, 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, gereğinin takdiri yönünden, Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II-Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 53.maddesinin uygulandığı karar yerinde gösterilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş, Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, suç tarihine göre aynı Yasanın 58.maddesinin 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY’nın 58/6.ve 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.