Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/15403 E. 2013/18520 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, konut dokunulmazlığını ihlal, uyuşturucu madde bulundurmak HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarih ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİ, II- Sanık hakkında yağma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, yağma suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-) Soruşturma aşamasında, sanık yakalandığında suçunu kabul edip yakınandan 140,00 TL aldığını, 5 TL'yi harcadığını, 135,00 TL'nin ise ayakkabısının altında olduğunu söyleyerek polis memurlarına teslim ettiği, 135,00 TL'nin emanete alındığı, sanığın Emniyetteki ve Cumhuriyet Savcılığındaki ifadelerinde suçu kabul ettiği, sorgu hakimliğinde ve mahkemedeki savunmalarında ise suçu kabul etmediğini, yakınandan para almadığını savunduğu ve mahkemece 26/02/2013 tarihli karar ile adli emanetteki 135,00 TL'nin yakınana iadesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına onay verip vermediği sorulmadan, yerinde olmayan gerekçe ile anılan Yasa maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi 2-) Yakınanın beden ve ruh sağlığı bakımından kendini savunup savunamayacağı yönünde gerekli araştırma yapılıp sonucuna göre, 5237 sayılı TCK’nın 149/1-e maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, 3-) 5237 sayılı Yasada yağma eyleminin konutta işlenmesi suçun nitelikli hali olarak düzenlendiğinden, yağma suçunun anılan Yasanın 149/1-d maddesi kapsamında gerçekleştirildiği durumda, ayrıca konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.