Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2013/12665 E. 2013/23182 K. – Yağma

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.03.2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.03.2006 günlü hükmünün, sanıklar ... ve ...'ın yargılaması sırasında mahkemenin istemi üzerine atanan savunmanları Av. ... tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği, atanan bu savunmandan sanıkların haberdar olmadığı ve Dairemizin 14.11.2012 gün 2009/14708, 2012/20619 sayılı kararından sonra; adı geçen sanıklara savunmanlarının temyizine muvafakatı olup olmadığı ve kendileri de temyize başvurmak isterse yasa yolunun açıklandığı, temyize onayı verip vermediğinin bildirmesine ilişkin ihtarat içeren tebliğin, Silivri Kapalı Ceza İnfaz Kurumu tarafından 28.02.2013 ve 26.02.2013 günü bizzat sanıklara yapıldığı, sanık ...'ın, savunmanının temyizini 01.03.2013 tarihli dilekçesi ile kabul etmediği ve kendisinin hükmü yasal süre içerisinde temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede; I- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik Av. ... temyiz talebinin incelenmesinde: Sanık ... savunmanının; sanık adına hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, II-Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: Yağma suçu, 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (a), (c) ve (h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden fazla kişiyle ve geceleyin işlendiği halde, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanıkların, TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Sanıkların, TCK'nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına," cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.