Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/3812 E. 2013/23286 K. – Suç Eşyasını

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Suç eşyasını kabul etmek HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınana ait iş yerlerine kapı kilitlerini kırarak girip atılı suçları işleyen sanık hakkında, zamanaşımı içerisinde iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme eylemi ile ilgili yerinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 1) Oluş ve dosya içeriğine göre, 10.01.2006 günü yakınanın aynı iş merkezinde bulunan iki ayrı iş yerine kapı kilitleri kırılmak suretiyle girilerek, bilgisayar, monitör, fotokopi makinesi gibi bir kısım eşyanın çalındığı, sanığın, aynı gün saat 16.30 sıralarında, elektronik eşya yüklü bir araçtan malzeme indirirken görevliler tarafından görüldüğü, eşyayı nereden bulduğuna yönelik sorulara çelişkili cevaplar vermesi üzerine yakalandığı, araçta yapılan aramada her iki iş yerinden çalınan malzemelerin bulunduğu, sanığın savunmasında “Önceden tanıdığı ancak açık kimliğini bilmediği Sinan isimli kişinin, gece saat 01.00 sıralarında, suça konu eşyaların yüklü olduğu araçla geldiğini, aracı benzini bittiği için kendisine bıraktığını, birkaç gün sonra buluştuklarında ise aracı geri alamayacağını, içindeki malzemeleri çaldığını söylediğini” beyan ettiği olaydaki savunmasının, cezadan kurtulmaya yönelik olduğu, sanığın iki ayrı hırsızlık suçunu işlediği gözetilmeden, suç vasfında ve kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde “suç eşyasını kabul etmek” suçundan mahkumiyetine karar verilmesi, Kabule göre; 2-) Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinden ceza tayin edilirken, altı ay hapis cezasının yanında hükmedilen beş gün karşılığı adli para cezası miktarının, anılan Yasanın 52/2. maddesi uyarınca kaç Türk Lirası üzerinden hesaplanacağının takdir edilmemesi, 3-) 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.