Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/29310 E. 2013/8029 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/12/2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlü ... hakkında yapılan incelemede: Hükümlü ... savunmanın yaptığı temyiz başvurusu üzerine, Dairemizce 10.09.2012 tarihinde, “Yokluğunda verilen hükmün hükümlü ...'a tebliği ile yapılan temyize onay verip vermediği sorulup, sunarsa temyiz dilekçesinin eklenmesi” için dosyanın mahalline iade edildiği; kararın tebliğ edilmesine karşın, adı geçen hükümlünün temyize onay verdiği veya temyiz isteminde bulunduğuna ilişkin dosya içerisinde bir belge bulunmadığının anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 gün 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 gün 2008/10-101-113 sayılı kararları da gözönüne alınarak, zorunlu savunmanın yaptığı ve hukuken geçerliliği bulunmayan temyiz isteminin REDDİNE, adı geçen hükümlü yönünden dosyanın incelenmeksizin Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II- Hükümlüler ... ve ... hakkında yapılan incelemede: 765 sayılı TCK'nın 523. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hırsızlık suçundan zarar gören mağdurun zararının kısmen giderilmesi durumunda, cezadan indirim hükmünün uygulama olanağının bulunmadığı; buna karşın, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 1, 2 ve 4. fıkralarında öngörülen düzenlemeye göre, etkin pişmanlık hükmünün yasal koşullarının oluştuğu hallerde, anılan yasa madde ve fıkralarının uygulanması gerektiği hükme bağlanmıştır. Somut olayda; hükümlü ...'nin olaydan iki gün sonra polis tarafından yakalandığında, çaldığı saati evin civarında düşürdüğünü söylediği ve burada yapılan araştırma sonucunda saatin bulunarak mağdura iade edildiği, çalınan paranın ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; uyarlama yargısında mağdura kısmi iadeye onay verip vermediği sorulup, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi; gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali suçunun, birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile cezalarda arttırım yapılarak lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa değerlendirilmesi yapılırken, sonuçta 765 sayılı Yasa hükümleri lehe kabul edilip uyarlama hükmü kurulduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, hükümlüler ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.