Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/27752 E. 2013/5842 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2012/27752
Karar No
2013/5842
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yağma suçu, 5237 sayılı TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a), (c) ve (d) bentlerine aykırı biçimde, silahla, birden çok kişiyle ve konutta işlendiği halde, (d) bendinin uygulanması ve temel cezanın buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin; Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu, 5237 sayılı TCK’nın 109. maddesinin 3. fıkrasının (a) ve (b) bentlerine aykırı biçimde, silahla ve birden çok kişiyle işlendiği halde, temel cezanın buna göre değerlendirilmesi gerektiğinin; Düşünülmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 149/1-a-c maddesi uyarınca belirlenen 10 yıl hapis cezasından, anılan Yasanın 168/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılırken, 7 yıl 6 ay yerine, 8 yıl; aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması sonucu da 6 yıl 3 ay yerine, 6 yıl 8 ay hapis cezası verilmesi suretiyle hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmedilmesi, 2- Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6 yıl 8 ay hapis olan sonuç cezasının, 6 yıl 3 ay hapis cezasına indirilmesine ve ‘‘53. maddenin” uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, yerlerine ‘‘Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/27752, K. 2013/5842, T. 20.03.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2012-27752-e-2013-5842-k-c6e63aace453