Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/26488 E. 2013/19296 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında her bir yakınana karşı gerçekleştirilen eylem nedeniyle hükmolunan hapis cezalarının kararın hüküm kısmında infazda duruksama yaratmayacak şekilde ayrıca ve ayrı ayrı belirtilmesi nedeniyle tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Olay tarihinde tanık ... ...'ın sanık ...'ı yakınanların ikamet ettiği apartmana girdiğini ve sanık ...'nın apartmanın önünde beklediğini görmesi üzerine beklemeye başladığı, bir süre sonra sanık ...'ın elinde içerisinde ayakkabı bulunan poşet ile dışarı çıktığında sanıkları çevrede bulunan vatandaşlarla birlikte yakaladığının anlaşılması karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

2-) Sanık ...'nın diğer sanık ... ile birlikte hırsızlık suçunu işlemek için olay yerine geldiği, el ve işbirliği ile hareket ederek eyleme gözcülük yapmak suretiyle doğrudan katıldığı anlaşılıp kabul edildiğine göre, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, 39/2-c maddesi ile hüküm kurulması,

3-) Sanıkların, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

4-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık ...'nın kazanılmış hakkının korunmasına, 07/10/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.