Yargıtay · 6. Ceza Dairesi
Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/24416 E. 2013/13795 K. – Hırsızlık
Konu: Hırsızlık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 6. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2012/24416
- Karar No
- 2013/13795
- Karar Tarihi
- Konu
- Hırsızlık
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Yokluğunda karar verilen hükümlü ...'ın yargılama sırasında vermiş olduğu 16.07.2010 havale tarihli dilekçesinde belirttiği "19 Mayıs Mahallesi Arzu sokak No:14/1 Büyükçekmece/İstanbul" adresi yerine hükümlünün annesinin oturduğu bir başka adrese çıkartılan 13.12.2011 tarihli tebligatın usülsüz olduğu anlaşılması karşısında; adı geçen hükümlünün 16.01.2012 günlü temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Hükümlü ... hakkında kurulan Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2004 gün ve 1999/1353 Esas 2004/16 Karar sayılı önceki hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarih ve 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlüler hakkındaki temyiz edilmeden kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez. Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan ... ve suç arkadaşı ... tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 13.06.2005 gün, 2004/22232-2005/06050 sayılı kararı ile esastan incelenerek bozulmasına karar verildiği, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...'ın tekrar yargılanma sürecine dahil edilerek, 2. hükmün kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir. Bu nedenlerle; ...'ın hakkında yeniden kurulan 2. hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollaması ile CMUK’nın 317. maddesi uyarınca, istem gibi REDDİNE; 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, II- Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince; Oluşa ve kabule göre, sanık ...'nun suç arkadaşı ... ile birlikte anahtar uydurmak suretiyle yakınanların araçlarını çaldıklarının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın ise 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek lehe yasa karşılaştırmasının aynı Yasanın 142/1-b maddesi ile yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması, sanığın anlatımlarına göre yakınan ...'un aracına yönelik hırsızlık eylemini saat 03.00-04.00 sıralarında gerçekleştirdiği, suç tarihinde güneşin saat 05.49'da doğduğu ve hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e maddesi tanımlamasında gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın anılan hırsızlık eyleminden dolayı aynı Yasanın 143/1. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve Yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.