Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/21174 E. 2013/5462 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası, kısıtlılık 5237 sayılı TCK'nun 116/1, 53. maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası, kısıtlılık şeklindeki hükümlere yapılan temyiz başvurularının Reddine Dair Ek Karar Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanığın aşamalarda avukat talep etmediği, buna rağmen mahkemece Av. ...’nun zorunlu savunman olarak görevlendirildiği ve 04.04.2008 tarihli hükmün sanığın yokluğunda, adı geçen savunmanın yüzüne karşı verildiği, bu kararın savunman tarafından temyiz edilmediği, sanığa ise gerekçeli karar Tebliğat Kanunun 21.maddesine göre 21.5.2008 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın karar ve tebliğ tarihlerinde cezaevinde olduğununun UYAP kayıtlarından anlaşıldığı, Hal böyle olunca; sanığın 24.12.2009 günlü temyiz dilekçesinin, kararın öğrenme tarihi olarak kabulünün gerektiği anlaşılmakla, 21.01.2010 günlü red kararı kaldırılarak yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafindan işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi alt soyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi alt soyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “sanığın TCY’nın 53. maddesinin 2. fikrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fikrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.