Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/15027 E. 2012/18838 K. – Yağma, Tehdit

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma, Tehdit, Kasten Yaralama HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Mağdur ...’e yönelik yağma, tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde: Sanığın bıçak göstermek suretiyle yediği yemeğin parasını geri ödemediği ve bu nedenle yağma suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK’nın 168/3. madde ve fıkrasının uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, anılan yasa maddesi ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II- Mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde: 1- Sanığın olay günü mağdur ...’ın işlettiği lokantaya gelerek, mağdura “Ben yolsuz kaldım, bana 5 Lira ver” dediği, mağdurun da sanığın alkollü olması nedeniyle rezalet çıkaracağını düşünerek, müşterilerinin rahatsız olmaması için istediği parayı verdiğinin anlaşılması karşısında; somut olayda sanığın mağdurdan para isterken, yağma suçunun yasal unsuru olan “tehdit ve zor kullanma” ögelerinin gerçekleşmediği anlaşıldığından, beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi, Kabul ve uygulamaya göre de; 2- Yağma suçunun işyerinde işlendiği kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. madde ve fıkrasının (h) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması, 3- Sanığın suç kastını 5 Türk Lirasına özgülediği anlaşıldığına göre, 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesi ile cezada indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.