Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2012/13918 E. 2013/22716 K.

Gasp suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (ikişer kez) 64, 497/2, 59/2. maddeleri gereğince 2 kez 16 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İZMİR 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2003 tarihli ve 2003/264 Esas, 2003/528 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanık lehine olan hükümlerinin tespiti amacıyla yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanık lehine olduğunun kabulü ile adı geçen sanığın anılan Kanun'un (ikişer kez) 149/1-a, 150/2, 62/1. maddeleri uyarınca 2 kez 6 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair aynı Mahkemenin 29/07/2005 tarihli ve 2003/264 Esas, 2003/528 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 07/05/2012 gün ve 2012/7878/27095 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2012 gün ve KYB/2012/132616 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 19/06/2012 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7/2, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9/3. maddeleri uyarınca, yeni kanunun sanık lehine hükümler getirip getirmediği ve kesinleşmiş hükümler açısından infaz aşamasında uygulanıp uygulanmayacağının tespit edilmesi bakımından, temel ceza maddesi yanında kanuni ve takdiri artırım ve indirim maddelerinin uygulanmasında hâkimin takdir hakkını kullanarak karar vermesini gerektiren durumlar ile hükmün zat ve mahiyetinde değişiklik getirecek bir hususta öncelikle incelemenin duruşmalı olarak yapılması gerektiği gözetilmeksizin evrak üzerinden karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 sayılı kararlarında; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde duruşma açılarak karar verilmesi gerekir. Bu nedenle, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlüler yararına olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, yağma suçu nedeniyle 5237 sayılı TCY.nın 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak, temel cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesi için bireyselleştirme amacına yönelik takdir hakkının kullanılması ve önceki yasaya göre suçların yasal ögelerinde yapılan değişikliklerin tartışılması için duruşma açılması ve tüm bunların neden ve gerekçeleri gösterilerek, hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Usul ve Yasaya aykırı olduğundan,

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.05.2012 gün ve 2012/132616 sayılı gönderme yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile yağma suçundan hükümlü ... hakkında İzmir 6.Ağır Ceza Mahkemesi’nden verilip kesinleşen, 29.07.2005 gün ve 2003/264-2003/528 Esas sayılı ek kararın CMK’nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 309. maddesinin 4. fıkrasının (b) bendi uyarınca Mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hükmün verilmesine, infaz aşamasında hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.