Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/418 E. 2013/18466 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde: Sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve adli sicil kaydına göre, kasıtlı suçtan silinme koşulları oluşmamış mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ve 25.07.2010 tarih ve 27652 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiştir. Yakınanın aşamalardaki beyanlarında işe gitmek için evinden çıktığında üç kişinin aracının kapılarını zorladığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, eylemin 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karşılaştırma yapılması, yapılan uygulamaya göre sonuca etkili görülmediğinden, Hırsızlık suçundan özgürlüğü bağlayıcı ceza ile hükümlülüğüne karar verilen sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. ve 3. fıkralarında gösterilen sürelerde yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğünün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, II- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde: İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.10.2004 gün ve 2003/39 Esas-2004/1283 sayılı kararı sanık ... tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemenin hükmü sanık ... yönünden Yargıtay 10. Ceza Dairesi'nin 30.01.2006 gün ve 2005/1703-2006/511 sayılı kararı ile “Lehe yasanın belirlenmesi” için diğer yönleri incelenmeden bozulmuş ve bozmanın 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi gereğince sanık ...'in yararlanmasına karar verilmiştir. 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesine göre, sanık bozma kararının sonucundan yararlandırılmaktadır. Ancak, temyiz etmişcesine faydalanmanın kabul edilmesi, bu kimsenin bozmadan sonra yeniden verilecek yeni ve son kararı da temyiz edebilmesine olanak tanımamaktadır. Çünkü, sirayet, yasa gereği kabul edilmiş bir haldir. Bu bağlamda sanık sadece bozma kararının sonucundan yararlandırılmaktadır. Sanık ...'in belirtilen nedenle bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi yoktur. Ancak, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.11.2010 gün, 2010/7-229 Esas ve 2010/240 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği üzere, sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri uyarınca yapılacak uyarlama yargılaması ve sonuçları özel olarak düzenlendiğinden, 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi hükmünün, lehe yasanın değerlendirilmesi gerekçesiyle yapılan bozmalarda uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Hal böyle olunca; genel yargılama ile uyarlama yargısının koşulları ve sonuçları birbirinden farklı olduğundan, hakkındaki hüküm kesinleşmekle “hükümlü” konumuna giren sanık ...'in lehe yasanın değerlendirilmesi gerekçesiyle yapılan bozmalarda, yargılaması devam eden diğer sanıkla birlikte yargılanmasının yasal olarak olanaklı olmadığı ve adı geçen hükümlü sanık hakkındaki davanın ayrılarak uyarlama yargısının yapılması gerekirken, her iki yargılamaya birlikte devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'in temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.