Yargıtay · 6. Ceza Dairesi

Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2011/3846 E. 2013/21145 K. – Yağma Ve Kişiyi

Konu: Yağma Ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakmak

Mahkeme
Yargıtay
Daire
6. Ceza Dairesi
Esas No
2011/3846
Karar No
2013/21145
Karar Tarihi
Konu
Yağma Ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakmak

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yağma ve Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmak HÜKÜM : Sanık hakkında: 1- 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-a-b, 62, 63 maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay hapis, 2- 765 sayılı TCK'nın 308/3, 59/2. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis ve 375.00 YTL.AD.P.C. Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık hakkında ihkakı hak suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince; Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 308/3. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 06.01.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 31.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/3846, K. 2013/21145, T. 31.10.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-6-ceza-dairesi-2011-3846-e-2013-21145-k-e1fae2bca633